Ankara’dan AB ve GKRY’ye Sert Kıbrıs Resti

Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki ilişkilerde “Kıbrıs sorunu” bir kez daha gerilimin merkez üssüne yerleşti. 2026 yılının ilk günlerinde diplomatik bir nezaketle başlaması beklenen süreç, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin (GKRY) tutumu nedeniyle yerini sert rüzgarlara bıraktı. Dışişleri Bakanlığı, GKRY’nin Avrupa Birliği (AB) Dönem Başkanlığı’nı devralması vesilesiyle 7 Ocak 2026 tarihinde düzenlenen törende sarf edilen sözlere ve takınılan tavra karşı, Ankara’nın sabrını taşıran ifadelerle yanıt verdi. Bakanlıktan yapılan yazılı açıklama, sadece bir kınama değil, aynı zamanda tarihi gerçeklerin Batı’nın yüzüne bir kez daha vurulduğu bir manifesto niteliği taşıyor.

Diplomasi Masasında “İşgal” Söylemi Gerginliği

Avrupa Birliği’nin kurumsal yapısı içinde altı ayda bir değişen dönem başkanlığı koltuğu, bu kez Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ne geçti. Ancak bu devir teslim töreni, beklendiği gibi sadece bürokratik bir prosedürden ibaret kalmadı. Rum Yönetimi, eline geçen bu uluslararası platformu, Türkiye’yi ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni (KKTC) hedef alan, uzlaşmadan uzak ve suçlayıcı bir propaganda aracına dönüştürmekte gecikmedi. Tören sırasında ve sonrasında yapılan açıklamalarda sıkça tekrarlanan “işgal”, “istila” ve “bölünme” gibi kelimeler, Ankara’da bardağı taşıran son damla oldu.

Türkiye Dışişleri Bakanlığı, bu gelişmeler üzerine diplomatik nezaketi elden bırakmadan ancak son derece net ve sert bir üslupla kaleme aldığı açıklamayla sessizliğini bozdu. Bakanlık, söz konusu etkinlikte dile getirilen iddiaların, Kıbrıs Adası’nın tarihi ve hukuki gerçekleriyle uzaktan yakından ilgisi olmadığını belirtti. Bu tür söylemlerin, zaten kırılgan olan çözüm zeminini tamamen tahrip ettiğini vurgulayan Ankara, Rum tarafının bu tavrını “gerçeklikten kopuk bir hayal dünyası” olarak nitelendirdi.

1963 Gerçeği: “Asıl İşgalci Kim?”

Dışişleri Bakanlığı’nın açıklamasındaki en çarpıcı bölüm, kuşkusuz tarihi hafızayı tazeleyen ve “işgal” kavramını ters yüz eden satırlardı. Rum tarafının 1974 Barış Harekatı’nı milat alarak oluşturmaya çalıştığı mağduriyet algısına karşı Türkiye, takvimi geriye, olayların asıl başlangıç noktasına, yani 1963 yılına sardı. Açıklamada, Kıbrıs’taki tek ve gerçek işgalin, Kıbrıs Rum tarafının 1963 yılında anayasal düzeni yıkarak başladığı ifade edildi.

Bakanlık, Rumların o dönemde Kıbrıs Türk halkının kurucu ortağı olduğu devlet mekanizmasını nasıl silah zoruyla ele geçirdiğini, anayasayı nasıl ihlal ettiğini ve Türklerin özden gelen haklarını nasıl gasp ettiğini hatırlattı. “Ortaklık devletinin makamlarını gasp etmek” ifadesiyle, bugün “Kıbrıs Cumhuriyeti” adı altında AB üyesi olarak oturan yapının, aslında hukuki meşruiyetini 63 yıl önce kaybettiği ve bir “Rum devleti”ne dönüştüğü gerçeği vurgulandı. Ankara, bu hatırlatmayla AB başkentlerine şu mesajı verdi: “Siz işgalci arıyorsanız, 1974’e değil, ortağını devletten atan 1963 zihniyetine bakın.”

[EDİTÖRÜN NOTU / BUNU BİLİYOR MUYDUNUZ?]

• Kanlı Noel ve 1963 Olayları: Kıbrıs meselesinin miladı 1974 değil, Aralık 1963’tür.
• Rum silahlı örgütü EOKA’nın “Akritas Planı” çerçevesinde Kıbrıs Türklerini imha etmek ve adayı Yunanistan’a bağlamak (Enosis) amacıyla başlattığı saldırılara “Kanlı Noel” denir.
• Bu süreçte Türkler devlet yönetiminden silah zoruyla atılmış, 103 Türk köyü boşaltılmış ve Kıbrıs Cumhuriyeti fiilen bir Rum yönetimine dönüşmüştür.

Avrupa Birliği’nin Çifte Standart Çıkmazı

Dışişleri Bakanlığı’nın tepkisi sadece Güney Kıbrıs ile sınırlı kalmadı; eleştiri oklarının bir diğer hedefi de Brüksel oldu. Açıklamada, Avrupa Birliği yetkililerinin tutumu, birliğin kendi kuruluş felsefesiyle çelişen bir “ikiyüzlülük” örneği olarak değerlendirildi. AB’nin demokrasi, insan hakları ve hukukun üstünlüğü gibi değerleri her fırsatta savunduğunu iddia etmesine rağmen, Kıbrıs meselesinde takındığı tavrın bu değerlerle örtüşmediği sert bir dille ifade edildi.

Bakanlık, AB yetkililerinin Kıbrıslı Türklerin varlığını, haklarını ve maruz kaldıkları izolasyonu görmezden gelen tutumunu “açık bir çifte standart” olarak nitelendirdi. Birliğin, adadaki gerçekleri sadece Rum gözlüğüyle okuması ve Türk tarafını yok sayması, AB’nin tarafsızlığına gölge düşüren en büyük etken olarak gösterildi. Ankara’nın bu çıkışı, AB Dönem Başkanlığı sürecinde Türkiye-AB ilişkilerinin Kıbrıs ipoteği altında ne kadar zorlu geçeceğinin de sinyallerini verdi.

Verilen Sözler Havada Kaldı: “Dönem Başkanlığı Değil, Propaganda Kürsüsü”

Dışişleri Bakanlığı’nın açıklamasında dikkat çekilen bir diğer kritik husus, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin (GKRY) AB Dönem Başkanlığı’nı devralmadan önce verdiği taahhütler ile sergilediği pratik arasındaki derin uçurum oldu. Diplomatik teamüllere göre, Dönem Başkanlığı koltuğuna oturan ülke, sadece kendi ulusal çıkarlarını değil, tüm Birlik üyelerinin ortak menfaatlerini gözetmek ve sorunlara yapıcı yaklaşmakla yükümlüdür. Ancak Ankara’nın tespiti, Rum tarafının bu koltuğu “Kıbrıs meselesindeki çarpık ve tek taraflı anlatısını” dünyaya dayatmak için bir megafon gibi kullandığı yönünde.

Bakanlık, Rum yönetiminin kamuoyu önünde “yapıcı olacağız” mesajları vermesine rağmen, kapalı kapılar ardında ve resmi törenlerde tamamen “uzlaşmaz pozisyonlarını” tahkim etmeye çalıştığını vurguladı. Ankara’ya göre GKRY, AB Dönem Başkanlığı’nı bir çözüm fırsatı olarak değil, Türkiye’yi sıkıştırmak ve KKTC’yi izole etmek için ele geçirilmiş bir “fırsat aracı” olarak görüyor. Bu tutum, Doğu Akdeniz’deki gerilimi düşürmek yerine, Rum tarafının maksimalist taleplerini AB etiketiyle meşrulaştırma çabası olarak okunuyor.

Avrupa Birliği Neden “Dürüst Arabulucu” Olamaz?

Türkiye’nin tepkisinin satır aralarında, Avrupa Birliği’nin Kıbrıs meselesindeki rolüne dair stratejik bir tespit de yatıyor. Dışişleri Bakanlığı, yaşanan bu son olayın, AB’nin neden Kıbrıs meselesinin çözümünde tarafsız ve yapıcı bir aktör olamayacağının “tekraren ispatı” olduğunu belirtti. Birliğin, üyeliği bir “dayanışma” kalkanı olarak kullanarak Rum tezlerini koşulsuz şartsız desteklemesi, Brüksel’in masadaki inandırıcılığını tamamen yok etmiş durumda.

Türkiye, bir sorunun parçası olan tarafın (GKRY), aynı zamanda o sorunu çözecek mekanizmanın (AB) direksiyonunda olduğu bir denklemde, adaletin tecelli edemeyeceğini savunuyor. AB’nin “üyelik dayanışması” adı altında Rumların 1963’ten beri süregelen hukuksuzluklarına göz yumması ve Türk tarafının egemen eşitliğini reddetmesi, Birlik’in çözüm sürecine katkı sunma kapasitesini sıfırlıyor. Ankara bu çıkışıyla, “Çözüm istiyorsanız Rum gözlüğünü çıkarın, sahadaki gerçeklere bakın” mesajını net bir şekilde veriyor.

Ankara’nın Kırmızı Çizgisi: Egemen Eşitlik ve İki Devlet

Yaşanan bu polemik, Türkiye’nin Kıbrıs politikasındaki kararlılığını bir kez daha teyit etti. “İşgalci” suçlamalarına karşı verilen bu sert yanıt, aslında Ankara’nın “federasyon” defterini neden kapattığının da bir özeti niteliğinde. Rum tarafının zihniyetinde bir değişiklik olmadığını, hala Kıbrıs Türklerini “azınlık” veya “yama” olarak gördüklerini tescilleyen bu açıklamalar, Türkiye’nin ve KKTC’nin savunduğu “Egemen Eşitlik temelinde İki Devletli Çözüm” modelinin ne kadar haklı ve zorunlu olduğunu gösteriyor.

Türkiye, AB Dönem Başkanlığı süresince GKRY’den gelebilecek her türlü provokatif adıma ve söyleme anında karşılık verileceğinin sinyalini verdi. Diplomatik kaynaklar, Türkiye’nin milli davası olan Kıbrıs konusunda hiçbir oldubittiye izin vermeyeceğini, gerek sahada gerekse masada Kıbrıs Türkünün haklarının sonuna kadar savunulacağını belirtiyor.

Trakyalife Perspektifi: Tarihi Unutmak, Geleceğe İhanettir

Trakyalife editörleri olarak konuyu değerlendirdiğimizde; Kıbrıs meselesinin sadece bir dış politika sorunu değil, Trakya’dan Anadolu’ya tüm ulusumuzun ortak hassasiyeti olduğunu görüyoruz. Avrupa’nın göbeğinde, sözde demokrasi havarisi kesilenlerin, 1963’te banyo küvetinde katledilen Türk çocuklarını, yerlerinden edilen köylüleri ve gasp edilen bir cumhuriyeti görmezden gelip, mağdur rolü oynayanlara “başkanlık” koltuğu vermesi, tarihin garip bir cilvesi değil, bilinçli bir körlüktür.

Dışişleri Bakanlığı’nın bu “tarih dersi” niteliğindeki açıklaması, hafızası zayıf olanlara gerçeği hatırlatmak adına çok kıymetlidir. Rum Yönetimi’nin AB şemsiyesi altına saklanarak Türkiye’ye parmak sallama devri çoktan kapanmıştır. Okuyucularımıza hatırlatmak isteriz ki; Kıbrıs’ta barış 1974’te gelmiş, 2026’da ise sadece bu barışın hukuki adının konulması beklenmektedir. Trakyalife olarak, “Yavru Vatan” değil, “Kardeş Vatan” KKTC’nin haklı davasını her platformda duyurmaya devam edeceğiz.